W pigułce

pigulaW pigułce, czyli wszystko co musisz wiedzieć o jeżach pigmejskich.
Normy została opracowane przez największe i najbardziej doświadczone w Polsce hodowle, bazując na normach międzynarodowych.

Żródło: jezpigmejski.org

NORMY HODOWLANE, opieka nad jeżem pigmejskim, etyka hodowlana

wyciąg

Pełna wersja dostepna tylko dla hodowli zarejestrowanych w PRHJ (Polski Rejestr Hodowli Jeży)

Część A

WARUNKI:

MIESZKANIE JEŻA

a) Powierzchnia mieszkalna dla jednego afrykańskiego jeża pigmejskiego powinna mieć nie mniej niż 0,4 m kw– przykładowy wymiar: 90 x 45 cm (powierzchnia mieszkalna o wymiarach 80 x 40 cm czy też 90 x 40 cm – jest za mała i nie spełnia powyższych kryteriów) – stanowić je może z terrarium (szklane lub z płyty meblowej), plastikowe pudełko czy klatka. Ważne, by odpowiednio zabezpieczyć mieszkanie jeża przed niepożądaną ucieczką. Jeże podłogowe powinny mieć zapewnione bezpieczne schronienie w ciągu dnia.

b) Samce bezwzględnie powinny być trzymane osobno, samice dopuszcza się trzymać razem – jednakże z zachowaniem szczególnej ostrożności. Osobniki płci przeciwnej łączymy w pary tylko w celu rozmnożenia.

c) Temperatura dla jeża musi wahać się na poziomie 22-26° C (dla samic w ciąży / z młodymi powinna być wyższa 24 – 27’ C), co zapobiega hibernacji i estywacji, które są bardzo niebezpieczne w przypadku pigmejskich jeży afrykańskich! Dogrzewać mieszkanie jeżyka możemy za pomocą odpowiednio zabezpieczonych – mat czy kabli grzewczych, sprawdzają się również ceramiczne emitery ciepła czy też żarówki imitujące światło księżyca – nie może to być żarówka, która świeci jeżowi w oczy. Każdy jeż powinien mieć zapewnione oświetlenie (w tym światło dzienne) przez minimum 11 godzin na dobę . Nie może to być żarówka, która świeci jeżykowi w oczy. Oświetlenie ma symulować dzień. Za ściółkę posłużyć mogą odpylone trociny, specjalistyczny drewniany żwirek, kartonowe/materiałowe skrawki. Dodatkiem do ściółki mogą być skrawki materiału przy czym trzeba uważać na nitki. Ze względu na możliwość nabawienia się przez jeża grzybicy oraz owinięcia się łapki nie powinno być stosowane siano, a jeśli już to powinno być drobne i dobrej jakości. Nie zaleca się stosowania żwirków samozbrylających oraz silikonowych

d) Zużytą ściółkę, należącą do odpadów mokrych powinniśmy zabezpieczyć, zamykając w osobnym foliowym worku. Nie zaleca się stosowania żwirków samozbrylających.

e) Zaleca się stosowanie ciężkich ceramicznych misek do pokarmu stałego. Wodę podajemy albo w misce, albo w poidełku – pamiętać należy jednak, ze obie metody maja swoje wady i zalety: miska często ulega zasypaniu trocinami, jej zawartość jest wylewana przez jeża, co wpływa na stan podściółki, natomiast poidełko, zwłaszcza kiepskiej jakości, może być przyczyną uszkodzenia zębów lub języka jeża.

f) Kolejnym ważnym elementem jeżowego mieszkania jest domek, który będzie zapewniał mu bezpieczeństwo. Może być wykonany z tektury, drewna czy materiału – przy ostatnim pamiętać jednak musimy o nitkach, które mogą być niebezpieczne dla Naszych podopiecznych.

g) Kuweta – część jeżyków będzie z niej korzystać, część – niestety nie.

h) Talerz do biegania lub kołowrotek do biegania o średnicy min. 27 cm jest stanowi niezbędne wyposażenie mieszkania dla jeża. Rury, papierowe rolki, maskotki czy piłeczki mogą stanowić zabawki dla jeża.

i) Zaleca się, aby jeż miał możliwość by swobodnie pobiegać poza swoim mieszkaniem (nie dotyczy jeży podłogowych) – jednak w każdym przypadku właściciel powinien zapewnić jeżowi bezpieczeństwo. Jeż powinien być wypuszczany na wybieg przynajmniej 2-3 razy w tygodniu

j) Jeżowe mieszkanie sprzątamy w godzinach wieczornych, wtedy, kiedy Nasz jeż jest już aktywny. Jak często? W zależności od potrzeb, a tutaj głównym wyznacznikiem może być fakt, iż nasz jeż korzysta, bądź też nie korzysta, z kuwety. Przy tego rodzaju zabiegach należy pamiętać o czystości miseczek (myć codziennie, zwłaszcza przy stosowaniu pokarmu mokrego), zabawek jeża oraz o użyciu, raz na jakiś czas, środków dezynfekujących.

k) Jeża nie wolno trzymać w pobliżu ognia, w przeciągu, w nadmiernie zadymionym/zawilgoconym pomieszczeniu. Nie można go narażać na bezpośrednie promienie słoneczne oraz wahania temperatury.

pigula2KARMIENIE

a) Jeż potrzebuje dziennie 1-3 łyżek pokarmu, który ma od 70 do 100 kalorii. Często występującym zjawiskiem u jeżyków jest: nadwaga, której objawami są zwałki tłuszczu pod brzuchem oraz brak możliwości, by jeż zwinął się w kulkę. W przypadku nadwagi jeża należy zmienić karmę na taką, która zawiera mniej tłuszczy oraz zwiększyć ilość ruchu naszego podopiecznego.

b) Skład analityczny prawidłowej karmy dla dorosłego jeża: białko 22% – 35%, tłuszcz 5% – 16%, włókno (błonnik) 2% – 15%

c) Dieta jeża powinna być urozmaicona(podawanie tylko suchych gotowych granulek może powodować zablokowanie i perforację jelita oraz doprowadzić do śmierci jeżyka) – ważne jest wprowadzenie do diety owoców, warzyw, gotowanego mięsa czy owadów karmowych.

d) Wszystkie pokarmy powinny być w temperaturze pokojowej, co uchroni naszych podopiecznych przed biegunką.

ZDROWIE

a) Pigmejski jeż afrykański jest zwierzęciem nocnym. Indywidualną kwestią jest godzina, w której się budzi. Jeden będzie aktywny już o 18, inny nie wyściubi nosa z domku, dopóki nie zgaśnie światło. W przypadku zagrożenia jeż zwija się w kulkę. Bardzo ważna w życiu jeża jest temperatura. Jeż ten nie zimuje, jest aktywny cały rok, jednak tylko w przypadku kiedy zapewnimy mu odpowiednią temperaturę, zapobiega to, jak wspominaliśmy wcześniej, hibernacji i estywacji, które zaś mogą być niebezpieczne dla afrykańskiego jeża pigmejskiego.

b) Narządy płciowe samca znajdują się na brzuszku, samicy zaś obok odbytu. Ujście cewki moczowej samca znajduje się dalej od odbytu ( w okolicy pępkowej) natomiast srom samicy lokalizuje się w bardzo małej odległości do odbytu.

c) Nie da się jednoznacznie określić ile jeż powinien ważyć, przyjmuje się, że ich waga waha się na poziomie 250 – 700g i wyróżnia linię małą, czyli jeżyki z wagą do 300g. (zwiększone ryzyko podczas ciąży samic), linię średnią – jeżyki do 500g. oraz linię olbrzymią, w której waga jeża przekracza 500g. – Nie mylić z otyłością.

d) Do kąpieli jeża używamy letniej wody i delikatnej szczotki. Ważne jest by po takowej kąpieli jeża dobrze wysuszyć, unikając przeziębienia.

e) Jeżykom dość szybko rosną pazurki na łapkach (zwłaszcza z tyłu), a zatem należy je skrócić. Obcinamy tylko martwą część pazurka, pozostawiając mały margines. Jeśli nie jesteśmy pewni, że damy radę – udajmy się do weterynarza.

f) Namaszczanie (ang. anointing) to normalne zachowanie jeża, polegające na pozostawianiu na swoich kolcach białej śliny/piany. Zjawisko to zostało zaobserwowane w przypadku kiedy nasz podopieczny zetknie się z nowym, nieznanym dotąd lub intensywnym zapachem.

g) Quilling to nazwa, którą określa się wymianę igieł jeża, zaobserwować ją możemy w 4, 6, 9 i 12 tygodniu życia jeżyka i trwa od kilku dni do nawet kilku tygodni. Jeżyk w tym czasie może być rozdrażniony, należy pamiętać by zapewnić mu więcej spokoju.

h) Najczęstsze problemy zdrowotne to – > wypadnięcie gałki ocznej , wrzody , stłuszczenie wątroby spowodowane otyłością (może doprowadzić do marskości wątroby i śmierci) , guzy nowotworowe.

Ponadto: utrata kolców (nie mylić ze zmianą kolców), łuszcząca się skóra (może być spowodowana suchą skórą lub też pasożytami zewnętrznymi), poszarpane uszy, wydzielina z uszu (często od roztoczy – leczenie u weterynarza) , hibernacja i estywacja, stres (objawy to zielone odchody, biegunka i wymioty), urazy mechaniczne kończyny, wydzielina z oczu lub nosa, sztywność chodu, który spowodowany może być zapaleniem stawów, niedoborem wapnia, rzadko Syndromem Chybotliwego Jeża (ang. Wobbly Hedgehog Syndrome – WHS).

(…)

Część B

ETYKA HODOWLANA (ROZMNAŻANIE I SPRZEDAŻ JEŻY)

Untitled-31. Hodowca powinien zapewnić jeżowej mamie, a później także młodym odpowiednie pożywienie, pomieszczenie, a także socjalizację (oswajanie), zanim jeżyki zostaną przekazane nowym właścicielom. Jeżom należy poświęcić uwagę podczas fizycznego i emocjonalnego rozwoju – do czas ich adopcji.
2. Hodowca zobowiązany jest sprawdzić, w miarę możliwości, potencjalnych opiekunów, aby upewnić się, że jeżyki trafią w dobre ręce i będą miały odpowiednie warunki.
3. Hodowca powinien odpowiedzialnie planować rozmnażanie jeży pigmejskich. (Warto nadmienić o tym, iż jeżowej mamie nie rzadko zdarza się zjeść swoje młode, czy nie będzie to zbyt bolesne? Nie można mylić hodowli z perspektywą zysku!)
4. Żaden jeżyk nie może trafić świadomie do sklepu zoologicznego, pseudo hodowców, pośredników zajmujących się handlem zwierząt, a także do laboratorium, sprzedaży hurtowej. Nie może też zostać nagrodą w konkursie (loterii itp.)
5. Cena jeżyka nie powinna być niższa niż suma kosztów wydanych na wyżywienie, opiekę i pielęgnacje maluszków (odpowiednia karma, odrobaczanie, poświęcony czas itp.)
6. Nie powinno się sprzedawać chorych jeży (nabywca musi zostać poinformowany o ewentualnych wadach malucha, a także zostać uświadomiony o zakazie rozmnażania danego osobnika).
7. Hodowla zarejestrowana w PRHJ szanuje zwierzęta, ich prawo do godnych warunków bytowych. Zgodnie z art.1 Ustawy z dn. 21-08-1997r. o ochronie zwierząt, zwierze nie jest rzeczą, lecz istotą czującą, zdolną do odczuwania cierpienia. W związku z powyższym hodowle zarejestrowane w PRHJ nie dopuszczają do uprzedmiotowienia jeży pigmejskich.

(…)

Część F

PRAWA I OBOWIĄZKI HODOWCY

Ma obowiązek prowadzić kartę miotu oraz karty hodowlane swoich jeży.
Udostępnić lekarzowi weterynarii – na swój koszt – miot do przeglądu i uzyskać stosowne zaświadczenie weterynaryjne lub poświadczenie na karcie miotu.
Wydawać jeże odrobaczone z kartą zdrowia (książeczką zdrowia).

(…)
Regulamin zatwierdzona Uchwałą 2013/10/36 z dnia 3/10/2013 z późniejszymi zmianami